تو رو خدا ولم كن بذار تو حال خودم بميرم

نمي خوام از عشق تو بي معرفت تباه بشم و بميرم

خط و نشون كشيدم روي قلبم كه ديگه عاشق نشم

تا زنده ام از عشق هيچكي ديوونه و مست نشم

مني كه با يه نگاهت زندگيم رو پاي عشقت باختم

هنوزم كه هنوزه اين دل تنها و متروك رو نساختم

امروز نوشتم عشق و دورش يه خط سياه كشيدم

حالا كه طعم تلخ عشق رو چشيدم

اونقدر ميرم تا بدونم به بي كسي رسيدم

ميرم از ياد تو و اون نگاه تو

دور مي شم و پر مي كشم از چشماي تو

ولي يه چيزي رو ندونستم

كه از شكستن دلم چي نصيب تو ميشه؟

حالا كه كار از كار گذشته

هر چي مي خواد بذار بشه

قبل رفتنم مي خوام يه چيزي رو بدوني

از خدا خواسته بودم كه هيچ وقت تنها نموني

اوني كه مي خواستمش

نخواست كه با من بمونه

داره واسه اين دل ديوونه

قصه جدايي رو مي خونه

خوش به حالش

دل اون پر ستاره هست

دل من عاشق پاره پاره هست

خوش به حالم

تنهاي تنهام

منتظر طلوع فردام

منتظرم نباش،برگشتنم محاله

اگه تو شيب جاده منو ديدي

بدون سرابه

از نگاهت مي خونم،پشيموني

خودت خواستي كه با من نموني

حالا فهميدم نيومده به تو مهربوني

منم مي مونم ،همون عاشق آسموني

من كه بدي نكردم

به دلت بي وفايي نكردم

كاشكي مي كردي با دلم نامردي

اما تو بدتر كردي

دلمو به زنجير كشيدي

تو اين سراي غربت

عكس دلمو

تو زنجير كشيدي

من ِِ ساده رو باش عاشقت شده بودم

تو دلم واست يه قصر شيشه اي ساخته بودم

يادته ميگفتي برات ميميرم

اما من جاي تو مردم

تو رو با عكسي كه داشتم

به دست خدا سپردم

نمي دونم حالا پاي كي نشستي

با عشق كي مستي

ولي يادت باشه عزيز

اين دل ديوونه

به ياد تو بي مرام مي مونه

بعضي وقت ها...

تو دل عاشقا

گم ميشه ثانيه ها

همه تو فكر خودشونن

حتي تنها موندن جاده ها

تو اين شب بي نشون

هيچ نگاهي به من نيست

جز چشمك ماه و ستاره ها

قصه من و تنهايي

مي مونه تا ابد يه جايي

خدا و دنياش از عاشقاش خبر نداره

ميگن اشكالي نداره

تنهايي يه باره

ولي حيف نمي دونن

بي كسي واسم كوله باره

گفتي برو از پيشم

مي خوام كم بشه شرت

گفتم ميرم ويه روزي مي ياي

كه خيلي رو سياهي

دختر، ميگم بازيچه نيستم

كه فردا منو بخواي

خيلي خوشگلي،نازي منم خوب دادي بازي

راضي به مرگم هم باشي

آخرشم تو مي بازي

مثل هميشه ، مثل هر روز خدا

من و تو بايد بمونیم باز جدا

داد مي زنم ، دوباره فرياد مي زنم

دوستت دارم

دوستت دارم

سلام.خیلی از خوانندگان این وبلاگ تو قسمت نظرات میگن که مطالب و شعرهام خیلی سرد و نا امید کننده هست...خوب منم دلیل دارم...(شعر قصه عشق خودم)

یکی از عاشقا کم میشه

دل کسی براش تنگ نمیشه

همه به دلش میزنن یه تیشه

از رفتن اون دل شکسته

شیشه های انتظار نشکسته

شهر آرزوهاش خیلی بی صداست

هزار تا درد و رنج پشت این نگاست

بدجوری دلش خشک شده از بی وفایی

بهشت هم بره،نداره واسش صفایی

چقدر چشم انتظاری؟

چه پاییزی و بهاری؟

به این سردر گریبون

میگی طاقت نداری

چه روز و روزگاری؟

سر کارم می زاری

خلاصم کن از این عشق

اسموشو پیشم نیاری

صدای تپ تپ قلبم شنیدنیست

گریه و زاریم امشب دیدنیست

درد و غصه تو دلم ماندنیست

از غم عشقت این درد کشیدنیست

قصه عشق من خوندنیست

قصه عشق من...